Miroslav Antić

Miroslav Mika Antić – urodzony 14 marca 1932 roku
w miejscowości Mokrin (niedaleko Kikindy) na północnym wschodzie Serbii, a zmarł 24 czerwca 1986 roku w  Nowym Sadzie. Studiował w Belgradzie, ale całe swoje życie był związany z Nowym  Sadem. Jak sam parokrotnie podkreślał, najbardziej by chciał aby jego biografię wymyślili mu czytelnicy – wtedy mógłby mieć wiele różnych żyć i być najważniejszym pośród żywych. Niemniej jednak, należy wspomnieć iż przygodę z pisaniem rozpoczął w bardzo młodym wieku, kiedy to w trzeciej klasie szkoły podstawowej przypisał sobie wiersz Desanki Maksimović (został jednak „przyłapanyˮ przez nauczyciela i postanowił, że zacznie tworzyć coś swojego).
Był redaktorem pism „Ritamˮ, „Dnevnikˮ (Belgrad) oraz „Mlado pokolenjeˮ (Nowy Sad).
Poza literaturą i dziennikarstwem zajmował się także reżyserią („Doručak sa đavolom“, „Sveti pesak“, „Široko je lišće“, „Strašan lav“).
Wielką sympatię wśród dzieci zdobył wierszem Plavi čuperak, która do dziś jest śpiewana przez najmłodszych (dość dużą część swojego pisarskiego życia poświęcił dzieciom, za co otrzymał m.in. Nevenovą nagrodę).

Niniejsza lista zawiera utwory poetyckie Miroslava Anticia, które ukazały się w Polsce w latach 1944-1989.

1959

  1. Ballada o nas, przeł. J. Przyboś, „Życie Literackieˮ 1959, nr 14, s. 5;

1960

  1. Ballada o nas, przeł. J. Przyboś, w: Liryka jugosłowiańska,
    red. Z. Stoberski, Warszawa 1960, s. 10-11;

1966

  1. Trwanie, przeł. W. Rustecki, „Argumentyˮ 1966, nr 49, s. 5;

1986

  1. In memoriam,przeł. M. A. Wasilewski, „Szpilkiˮ 1986, nr 21, s. 6;

1987

  1. Sny, przeł. Ł. Danielewska, „Poezjaˮ 1987, nr 3, s. 57;

 

Publikacje o Miroslavie Anticiu:
1.      Notatka o autorze, „Poezjaˮ 1987, nr 3, s. 97;
2.      S. Gordić, Współczesna literatura Wojwodiny, przeł.
J. Chmielewski, [w:] „Literatura na Świecieˮ 1987, nr 4, s. 287- 288.

E.S.

Wortal serbsko-polskich kontaktów kulturalnych

error: Content is protected !!